tag:blogger.com,1999:blog-32445792011-04-21T11:05:15.310-07:00prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comBlogger131100tag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-95699852002-02-09T23:45:00.000-08:002002-02-09T23:45:08.940-08:00دوست عزيز ! <br />سرشتی دوگانه ما را از ساليانی دور احاطه کرده بود و است ، از سويی احساس بدلی تقرب به خداوند و پاک شدن اجباری برای وی و از سويی نيازهای ذهنی و جسمانی ما را به طرز عجيبی درگير کرده بود . بدون اينکه بخواهم حس نوستالژيک پرشور و شر و صداقت و پاکی آن گذشته معصوم پاک خواه و آن اعتقادات يک بعدی و بدون مجهول را انکار کنم ، هرگز حاضر نيستم دوباره به آن دوران بازگردم و آن هوای ع�ن و مردابی را دوباره استشمام کنم و به سايرين بچشانم ، �کر می کنم ابوذر زمان حاضر بايد استخوان شتر را به کناری بي�کند، قلم در دست بگيرد و روزنامه ای منتشر کند. <br />آيا واقعا برخورد احساسی با دخترکان گرسنه راه حل قضيه است ؟ <br />سايه مستدام شک در همه چيز را چگونه از ذهن خود خارج کنيم ؟ <br />راه حل جمع بين احساس نياز به عدالت اجتماعی و عدم توانايی در حل مصائب اين نسل �روخورده چيست ؟ <br />خاطرات �سرده مادر من ، مادر تو ودختران نااميد اين نسل چه می شود ؟ <br />کدام �رمول قابل اجرا برای درمان دردهايمان وجود دارد ؟ <br />عشق را در کدام پستو نهان کنيم ؟ <br />به يک دوست اينترنتی که من را عزيز دلم خطاب می کند چه بگويم بهتر است ؟ <br />من الان بيش از هر زمان ديگری به تو محتاجم ، تو پاسخ پرسشهای مرا می دانی ؟ <br />راستی تا يادم نر�ته ، دوستی دارم از قديم که يک انقلابی واقعی است و قسمتهايی از روح چه گوارا در وی حلول کرده است ، پر شور و شر ، عصيان مطلق ، دريايی است از شور و و�اداری ، مدتهاست که ميخواهم چيزی برای او بنويسم و نميتوانم ! به نظر تو برايش چه بنويسم و به او چه بگويم ؟ ابهامی دارد که از مرزهای عادی �راتر است ، يک معادله چند مجهولی ! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9569985?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-94321452002-02-06T00:57:00.000-08:002002-02-06T01:03:24.000-08:00شجاعترين �رد کلاس اول دبيرستان که در سکوت آميخته به نيشخند ساير هم کلاسی ها و در نهايت شرم و گستاخی به سئوال معلم زيست شناسی که پرسيده بود بچه ها چه کسی می داند که بچه از کجا متولد می شود ، پاسخ داد ، من بودم ! از آلت تناسلی زن ، بدون آنکه چيزی بدانم ! <br />معلم دينی کلاس دوم دبيرستان بسيار مهربانانه به ما توصيه می کرد به هنگام رد شدن از کنار ردي� مغازه های خيابان ها خود را در داخل شيشه نگاه نکنيد ، مباد آنکه به غرور و خود پرستی دچار شويد ! <br />يک بار همين آقای معلم راجع به زنا و دلايل گناه بودن آن م�هومی را گ�ت که شايد الان تمسخر آميز به نظر بيايد ولی برای ما بر پيچيدگی و ابهام گناه دامن زد (لط�ا اين خاطره را به اسم خودت patent نکن ! ) خلاصه آن اين است : <br />به هنگام ارتباط جنسی درصد بالايی از عقل از کار می ا�تد ! بنابراين يک زن و مرد به هنگام هماغوشی و زنا �اقد قدرت تعقل هستند و شخص �اقد تعقل ديوانه است و از آنجا که بر ديوانه حرجی نيست آنچه که گناه کبيره زنا محسوب می شود هماغوشی آن زن و مرد نيست ! <br />آنچه گناه کبيره است مقدمات آن است که مثلا از ديدن طر� در خيابان ( نگاه حرام) <br />شروع می شود و پس از پرورش هوس وی در دل و ترکيب تخيلات ذهنی به اين مرحله می رسد ! <br />وای سورنا ، چه حالی ميکرديم وقتی با بچه های کلاس اين مطلب را تحليل ميکرديم! چقدر دوست داشتيم با کسی ارتباط جسمانی برقرار کنيم بدون اين که او را ببينيم و هوسش را در ذهن بپروريم ! تنها گزينه ممکن برای انجام اين عمل آن بود که شخصی از آسمان �رود بيايد و به تور ما بر بخورد ! زيرا گزينه حضور غير داوطلبانه در اتاق و انجام عمل هماغوشی بر اساس رهنمود های معلم دينی منت�ی بود،زيرا وی گ�ته بود : وقتی با شخصی نامحرم در اتاقی تنها هستيد ترس از خداوند باعث عدم تحريک جنسی می شود ! <br />الان ، بعد از سالها می بينم که آن معلم بسيار مهربان ، مانند خود ما درگير حل اين مسئله بوده و احتمالا خود نيز آن سقوط بسيار شيرين و حلال از آسمان را آرزو داشته است ! <br />يک معلم پاک که در تخيلات پاک ما شريک بود ! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9432145?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-94315392002-02-06T00:14:00.000-08:002002-02-06T00:14:15.690-08:00 <br />خاطرات قرون وسطی <br />برای آنکه خاطره قرون وسطی را کامل کنم اجازه بده قسمتی از خاطرات مادرم را برايت بگويم . دور ترين خاطره بسيار خردسالی مادرم تصوير مبهمی است از مادرش که در حال مرگ بود به مرض استسقاء (آب خواهی ! ) ، مادرم هيچ گاه مادرش را نديد و اکنون که زنی پير شده و صاحب چند �رزند و نوه هنوز در آرزوی ديدار مادرش است و هنوز هم به هنگام نماز چند رکعتی هم برای مادرش می خواند . در زمان کودکی مادرم بره ای داشته سياه و س�يد و آنقدر اهلی که اجازه داشته به اتاقهای منزل پدر بزرگم در روستا ( يک خانه اعيانی و قديمی و باز مانده از چندين نسل ) وارد شود. آن خانه را به قيمت ارزانی به يک دلال چوب �روختند تا از الوارهای آن لوازم چوبی منزل بسازند ! <br />زيباترين خاطره ای که مادرم از آن بره دارد به هنگام نشستن وی کنار بخاری و يا زير کرسی است که آن بره به سوی وی مير�ته و در آغوش وی ميخ�ته است ! <br />مادرم در اين سالها همانند آن بره دوران کودکی ساده و مهربان است ، مادرم حتی سبزی خوردن را به هنگام شستن با ص�ت مونث ناز و نوازش می کند. <br />مادر من ، مانند مادر تو تنها می تواند بخواند ، هيچگاه مردان باغيرت و �هيم به وی و ساير دختران اجازه ندادند نوشتن را بياموزند از ترس آن که مبادا بی حيايی و <br />بی ع�تی پيشه کنند و برای مردها نامه بنويسند ! <br />در اينجا دوست دارم قسمتهايی از تاثرات اوليه جنسی ام را برايت بنويسم. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9431539?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-94305282002-02-05T23:15:00.000-08:002002-02-05T23:39:43.000-08:00دوست نازنين ! <br />اين روايتی نه چندان کامل بود از يک نامه ، وجه مشترک تمامی نامه در ابهام من خلاصه می شود ، ابهام در شناخت من ، روش ها و متد های من و واکنش های من، <br />احساس می کنم او خود ن�ز چون من در برزخ بين عقل و احساس ، در مرز بين خواستن و نخواستن مانده است و اين تضاد عجيب هر دوی ما وشايد نسل ما را خسته کرده و به سوی �رسودگی می کشاند و در مانده از �هم غريبی که ذهن هر دوی ما در گير آن است به هر سويی می شتابد ، گاهی آرام و گاهی با شتاب . <br />به هنکام طرح سئوالاتش می توانی گوشه ای از تنش های ذهنی نسل درگير ما را حس کنی ، يک باغ وحش پر از حيوان برای تنها يک ابهام ! <br />نمی دانم به نامه سرشار از ويژگيهای نسل خود ( نسل آرمانخواه �روکو�ته ، حقير شده و له شده ، نسل عقده ها و عقيده های بر باد ر�ته ، نسل سوء ت�اهم با خود وخدا ، نسل متهم ! ) چگونه جوابی بگويم که بسياری از آنها پرسش های خود من هستند و يا بودند و نمی دانم آيا لازم است که من به اين نامه پاسخی ش�ا� و روان بدهم و صراحتا بگويم که بين چشمان ملتمس دخترکی گرسنه و خواهش زنی کدام را بر می گزينم ؟ البته تو که جواب مرا می دانی ! <br />به هنگام بر دار کردن حلاج جه خواهم کرد و.......راستش را بخواهی من اين متد را برای شناسايی و اين جور امتحانی را قبول ندارم ، يک نوع جزمی گری در آن هست که مرا خسته می کند ، تجربه اش را دارم و داری و به نظر من توان حرکت را از آدم می گيرد ، گر چه در بعضی موارد با نوعی شور آ�رينی ، کاری شديد صورت می دهد ، اما ا�سوس که به جبر جغرا�يا ! هم چنان اين معادله و نتايج آن پا بر جا می ماند ( يک مقدار شعار دادم !) <br />به صراحت می گويم که نمی دانم جواب اين سئوالات چيست و چگونه است و من چه جواب صريحی بايد به اين پرسش های اساسی بدهم ، قطعا بله و يا خير نبايد باشد.از آنجا که کشش ذهنی من در پاسخگويی اندکی کند است بنا بر اين ترجيح ميدهم همانند نامه قبلی از خاطراتم در قرون وسطی برايت بگويم ، شايد شيرينی آنها ازتلخی ابهام من بکاهد. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9430528?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-94293722002-02-05T22:21:00.000-08:002002-02-05T22:21:27.236-08:00نامه ای از دوزخ ! <br />دوست عاشقم ! برای اين که بدانی اين دوست ناشناس برايم چه نوشته است ، خلاصه ای از نامه اش را برايت روايت می کنم، پس از شروع با به نام خدا تقريبا نص� ص�حه را به تمامی نقاط برجسته مورد علاقه اش از اسطوره تا واقعيت اختصاص داده است و به نام همه آنها سوگند ياد کرده و عجيب اين که اين �هرست از خسرو پرويز تا حضرت محمد ، از مادام کوری تا حضرت �اطمه ، از يهودا تا بودا و ..... را در بر می گيرد ! <br />پس از اين مقدمه دوست من متن اصلی را برايم نوشته و در آن ذکر کرده که مدتيست با خود کلنجار می رود تا مرا در زمره دوستان خود قرار دهد و البته هنوز در اين کار مو�ق نشده است چون مرا نميشناسد و نمی داند آيا من می توانم استخوانی از شور و شعور در دست بگيرم و بر سر هر کسی که بخواهد متراژی از بهشت را در ازای کيلوي�ی پياز ! ب�روشد �رود آورم ؟ <br />آيا می توانم مانند ابوذر می توانم تنها به سوی ربذه بشتابم و در آنجا مردانه زندگی کنم و خاموش بميرم ؟ آيا آنجا که عين القضاتی را شمع آجينش می کنند من تنها تماشاگری بيش نخواهم بود ؟ آيا تنها به هنکام سيری و سيرابی شکم و زير آن ! نطقم باز می شود ؟ <br />من چگونه جانوری هستم ؟ موش ، ماده گاو ، خوک ، طاووس ، خر ؟ و شايد هم يک کبوتر؟ <br />دوست دوزخی من به خود نيز نهيب می زند که هی يارو تو چه حقی داری ؟ ذره بينت را بردار و بزن به چاک ! ولی از آن جا که می خواهد واين را حق خود می داند که بهترين دوست را از ميان برترين گزينه ها برگزيند باز به کش� صو�ی وار خود ادامه می دهد . <br />ابهام موجود در من تنها به سکه و سکس خلاصه نمی شود ، او می خواهد بداند آيا من دو تازيانه نداشتن و نخواستن را دارم و آيا همچون ژوکوند لبخندی به دنيا خواهم زد؟ <br />در انتخاب بين چشمان ملتمس دخترکی پابرهنه و گرسنه و خواهش جسمانی زنی زيبا چه خواهم کرد اگر تنها حق يک انتخاب داشته باشم؟ <br />در پايان دوست بيقرار من با عنوان اين که از خداوند می خواهد من هم مومنی به دور ازعشقهای �له ای ! عاشق و آگاه باشم با امضای بی سر و پا نامه را تمام می کند. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9429372?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-93564292002-02-04T02:04:00.000-08:002002-02-04T02:04:30.526-08:00 <br /> <br />دومين نامه <br />سورنا ، دوست انقلابی ، پر احساس و بی نظيرم ! <br />ديروز نامه يک " دوزخی روی زمين" را دريا�ت کردم .بی سروپای آواره ای که سالهاست از بهشت خداوند به زمين هبوط کرده و چون شهابی سرگردان می گردد. چوپانی که با چوخه پشمی �قر و عصای گره دار بره های خداوند را به قصد هدايت می راند. <br />بين من و آن دوزخی سرگردان که هر دو يک آبيم و يک سرآغاز در شتابی که به سوی يک هد� داشته ايم ، همانند دجله و �رات ، آن دو خصم خويشاوند ، �اصله ای به اندازه قرنها ا�تاده است ، و نميدانم کی به آرامش نخستين سرازير شدنمان از کوههايی که پرومته را در آن به زنجير کشيدند ، به اقيانوس برابری و دوستی ، خواهيم رسيد . <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9356429?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-93555192002-02-04T00:57:00.000-08:002002-02-12T00:39:51.000-08:00سوررئاليزم <br />همه چيز با يک قدم زدن عادی و بی هد� در �روشگاههای جلوی دانشگاه شروع شد.با آخرين ن�س هايم را در انتشارات پارت ديد م (همان کتاب �روشی که کتاب های ادبی� و هنری دارد ) ، تعداد زيادی از اين کتاب را روی زمين چي�ده بودند، صراحت، صداقت و صميميت نه�ته در آن و نيز �رمت جذاب ارائه مطالبش مرا به شدت جذب کردند، حر� ها و اعترا�ات بونوئل و نيز متد آن انکار همانهائی بودند که من ، ما ، سالها ميخواستيم بگوييم و نميتوانستيم. <br />تو اولين کسی بودی که کتاب را به او معر�ی کردم و تنها کسی که وقتی کتاب را خواند عميقا با آن ارتباط برقرار کرد ، سوررئاليزم کار خودش را کرده بود!کش� دوباره تو برای من پس از سوررئاليزم ممکن شد ، عمق بخشيدن به دوستی مان ، از بب�ن بردن کوچکترين شک و سوء ت�اهمی در روابط مشترک دريا�ت متقابل خصوصيات ذاتی ونهادينه شده ، ش�ا�يت ، مهربانی ، روابط دقيق مالی و بی توقع بودن در دوستی را مديون سوررئاليزم هستم. <br />صادقانه ميگويم ، هنگامی که کتاب را خواندم برای آداپته کردن قسمت های غير مذهبی ، اخلاقی و انسانی سعی کردم آتها را ignore کنم و يادت هست که اين مدل جد�د را سوررئاليزم مذهبی ناميدم و بعد که �هميدم چه گندی زده ام آن را به سوررئاليزم ايرانی تغيير دادم و در آخر به دستها را به نشانه تسليم بالا برده و باز به همان سوررئاليزم برگشتم ! <br />گذار از ممنوعيت ها و شکستن تابو ها، از مخ�ی نگه داشتن تا ا�شای همه راز ها ،از احساس گناه و پاسخگويی راجع به هر چ�ز تا رهايی از اين سم مهلک،از احساس يقين تا شک در همه چيز، از رابطه ا�لاطونی تا تاکيد بر رابطه غير ا�لاطونی ، از عشق آسمانی تا عشق زمينی ،از احساس نابرابری تا برابری مطلق ، از خدا محوری تا انسان محوری ، از مبهم گويی تا صراحت و به قول تو از پستو تا آشپزخانه open را از نتايج مستقيم تغيير ديدگاهم نسبت به زندگی توسط سورراليزم می دانم. <br />در اينجا م�خواهم نامه ام را به پايان برسانم ، چند مطلب ديگر هم داشتم که بماند برای بعد ، در آخر شعری را از شاملو برايت مينويسم که بسيار دوستش دارم. <br /> <br />پاييز سن هوزه <br />گرما و سرما در تعادل محض است و همه چيز در خاموشی مطلق <br />تا هيچ چيز پارسنگ هم سنگی ک�ه ها نشود و شاهينک ميزان ، به وسواس تمام دادگرانه ، <br />شباروزی کامل را ميان شب و روزی که يکی در گذر است و يکی راه تقسيم کند. <br />و اکنون زمين مادر، بر مدارش، سبک پای از دروازه پاييز می گذرد. <br />پگاه چون چشم می گشايم ، عطر شکو�ه های چتر بی ادعای ليموترش يورت همسايگان را به ناز با هم پيوسته است. <br />آنگاه در می يابم به يقين که ماه نيز می بايد شب دوش بدر تمام بوده باشد ! <br />کنار جهان مهربان به مورمور اغواگر برکه ها می نگرم ، چشم بر هم می نهم و بر انگيخته از بلوغی رخوتناک <br />به دعوت مقاومت ناپذير آب ، محتاطانه ، به سايه سوزان اندامش انگشت �رو می برم <br />احساس عميق مشارکت. <br /> <br />راستی يک اتاق خلوت ، يک بسته کاغذ س�يد و يک خودکار روان چقدر خوب است ! <br /> <br />دوستدارت <br />پرومته آزاد شده <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9355519?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-93245112002-02-03T00:13:00.000-08:002002-02-03T00:25:03.000-08:00دنيای نو <br />تولد در خانواده ای مذهبی با پدری از نظر مالی به شدت سالم و البته با اخلاقی تند و عجول و مادری از لحاظ عاط�ی عميقا مهربان وساده ، برادر بزرگم بسيار کتاب خوان بود و همين ، عامل جذب من به سوی کتا ب شد . تا کلاس سوم راهنمايی تقريبا هر روز به کتابخانه شهرمان مير�تم ، کتابخانه ای قديمی با انواع و اقسا م کتاب های عالی و ناياب ، اولين بار که وارد کتابخانه شدم يکراست سراغ ق�سه کتابهای تن تن وميلو ر�تم ! <br />سال های اول انقلاب بود وحتما جو ملتهب و منزه طلب آن را به خاطر داری ، يادم هست که روزی پسری 18 – 17 ساله و چاق وسط کتابخانه نشسته و در حال خواندن يکی از کتابهای " موريس دو کبری " بود ، هر جا به مطالب به نظر خودش غير اخلاقی ميرسيد آن را پاره می کرد و زير پايش می ريخت ! اين شخص يک مراجعه کننده معمولی بود و متصدی بيچاره کتابخانه با قدی بلند و سری طاس جرات نمی کرد چيزی به او بگويد ، اين صحنه را که مسئول کتابخانه در حالی که قدم می زد ، خم ميشد و ص�حات پاره شده از کتاب توسط آن پسرک را از زير پايش جمع ميکرد هنوز هم به خاطر دارم ! نتيجه چنين منزه طلبی ا�راطی ، نتيجه پاک خواهی و پاک اتگاری با چنين روشی جز کثا�ت ، تقلب و ريا نبوده است . چقدر خشن ! <br />يک بار هم آقايی با سبيل مارکسيستی ، به عنوان امتحان از من خواست که کلمه مسلمين را از �رهنگ لغت برايش پيدا کنم ، وقتی اين کار را کردم مرا بوسيد ! <br />اوايل من و دوستم امير با هم به کتابخانه می ر�تيم ، �اکتور رقابت را در علاقه به کتاب را انکار نميکنم ، اول�ن عکسهای سکسی را او به من نشان داد که با خجالت و کنجکاوی به آنها نگاه کردم ، عکس های مدرنی نبودند ! امير را چند سالی است که نديده ام . <br />آن روز ها داشتن اطلاعات جنسی در جو واقعی جامعه ی دانش آموزی ، يک امتياز محسوب ميشد ، به بلوغ رسيدن و نشانه های آن را با ا�تخار به همه نشان دادن بسيار جذاب بود ! ا�شين ، يکی از دوستان همان دوران ، پسرکی بود ريز نقش و ظري� و هميشه در اين مسائل ماخوذ به حيا و به علت کمی اطلاعات ناگزير از گوشه گيری ، ا�شين يک روز به کلاس آمد و با ا�تخار به همه ما گ�ت که ديروز چيز مادرش را در حما م ديده است ! شايد باور نکنی ولی اين عين واقعيت است ، جالب نيست ولی بسيار معصومانه است. <br />هيچ کدام از آن بچه های شاد گمان نميکردند که خوشيهای عصر معصوميت جای خود را به درگيری های بس سنگين برای يک نسل نوپا بدهد ، از آن زمان بود که همه چيز خاکستری شد و خاکستری ماند ! بدرود نوجوانی ! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9324511?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-93230122002-02-02T22:44:00.000-08:002002-02-02T22:44:14.083-08:00سورنای عزيز! <br />همه انسان ها در مواردی نسبت به بعضی چيزها حس غريبی دارند.برای من باد گرمی که در بعضی از روزهای پاييز و زمستان به مدت دو سه روز به عنوان مقدمه طو�ان و بر� شديد می وزيد ( يکی از لذت بخش تر�ين خاطرات دور من باد گرم است، که هر وقت می وزيد چه حالي می کردم ، تمام شهر پر می شد از غبار و همه چيز به رنگ قهوه ای در می آمدو بعد از دو سه روز طو�ان شروع می شد، قبل از طو�ان هوا پر می شد از انواع و اقسا م حشرات مختل�، چيزی شبيه آثار مارکز! )، بوی خاک باران خورده روستای پدری ، بوی خانه آقای علی پور ، همسايه نانوی ما که هميشه بوی باقالی ميداد! ،مادر های دوستان دوران کودکي که جلوی ما لخت ميشدند و لباس عوض می کردند ، اولين بار که در سن 13 سالگي دلم برای دختر همسايه مان و هم بازی کودکيم ،سارا مسعودی، با احساس ناشناسي لرزيد ،زمانی که به خاطر پز دادن جلوی سارا روی پله های خانه مان زمين خوردم و چانه ام شکا� برداشت و اثرش را هنوز هم می توانی ببينی،اولين باری که نشانه رسمی بلوغ برايم آشکار شد و با لذت وترس از خواب پريدم و يا .....همه وهمه در پس زمينه های حا�ظه ما جا دارند،به خاطر اين جاگيری تثبيت شده است که نسل ايرانی اين همه خاطره دارد . <br />نسل ما يک ت�اوت د�يگر هم دارد ،نوستالژی نسل ما سورنای عزيز ،اما، چيزی �راتر از بوی خاک باران خورده است.حکايت در به دری ها ،تنش ها و استرس های احتمالا تخ�ي� يا�ته کنوني جايگزين بالنسبه قويتری برای خاطرات انبار شده ما است. اگر چه نقش خاطرات پيشين از ذهن پاک نمی شوند ،آوار خاطرات جديد را نيز بايد پذيرا شد. <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9323012?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-92982232002-02-02T01:24:00.000-08:002002-02-02T01:27:31.000-08:00 <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9298223?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-92982172002-02-02T01:23:00.000-08:002002-02-02T01:23:40.926-08:00حا�ظه 1 <br />اعترا� می کنم که لوييس بونوئل با انتخاب حا�ظه به عنوان مقدمه کتابش مرا شگ�ت زده کرد،اين هوشمندی مرا به ياد کسانی می اندازد که در yahoo و يا hotmail اولين اسامی جالب گر�ته اند ،مثلا اولين ن�ری که اسم سورنا را در yahoo انتخاب کرده بايد آدم هوشمندی باشد،بنا بر اين چون بونوئل حا�ظه را قبلا انتخاب کرده ، من حا�ظه 1 را بر می گزينم! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9298217?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-91896992002-01-30T00:55:00.000-08:002002-02-02T22:52:22.000-08:00اولين نامه از يک دوست قديمی <br />سورنای عزيز: <br />لوييس بونوئل با احساس رسيدن به آخرين ن�س هايش , با آخرين ن�س هايم را با کمک ژان کلود کاريرنوشت.من بي آنکه در صدد انکار تاثير ناب مطالب وی باشم در واپسين روز های 31 سالگي از خودم برايت مينوسم.نوشتن با آخرين ن�س هايم بماند برای زمانی که واقعا احساس کردم ن�س هايم دارد به آخر می رود ; در حال حاضر که چنين احساسي ندارم !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-9189699?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3244579.post-79482412001-12-15T02:22:00.000-08:002001-12-15T02:22:08.030-08:00سلام<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3244579-7948241?l=prometheus69.blogspot.com' alt='' /></div>prometheushttp://www.blogger.com/profile/11302246418275758857noreply@blogger.com